Heimatautor Manfred Doperalski. Archiv

Heimatautor Manfred Doperalski. Archiv

Rohrsen 15.04.2017 Von Manfred Dopieralski

De Böx vull

50244 von [DATENBANK=4114]Heimatautor Manfred Dopieralski[/DATENBANK] aus Rohrsen Lest Sünnavend wöör dat bald sowiet wesen, dat ik de Böx vull hatt harr. Ik heff dat man jüst noch na Huus up us´t Klo schafft. Aver ik glööv, ik fang maal ganz von vörn an.

Jeedeen Sünnavend stah ik as Eerster up un kaak Kaffee. Denn föhr ik na´n Bäcker, haal frische Rundstücke un glieks na´n Slachter üm frische Wust intoköpen. Bäcker un Slachter leeg up een Weg un ik bün gau wedder tohuus. All bi´n Slachter melle sik mien Mors un ik dacht bi mi: ,,Nu aver af na Huus, bevör dat noch in de Böxen geiht.“

Ik bün woll mit mien Auto een beten to fix ünnerwegens wesen, von wegen den Druck un dat Rumoren in mien Darm. Dat wöör woll twee Schandarms upfallen. Up eenmaal sehg ik achter mi een Auto mit Blaulicht un up´n Dack een Schrift mit ,,BITTE HALTEN SIE AN,, uplüchten. Wat schöll ik doon, anholen un in de Böx maken - oder den een Kilometer na Huus wieder föhrn. Ik heff mi för dat wiederföhrn entslaten. De Schandarms hebbt dorup noch ehr Hoorn anstellt un sünd achter mi ranjachtert.

An de nächsten Sietenstrate liggt us Huus. De Druck up mien Mors wöör intwüschen so groot, dat ik gor nich anners könn, as rup up`n Hoff mit mien Wagen, Autodöör up, Huusdöör upsluten un in Galopp up us´t Klo. Jungedi, dat güng af, as wöör dat Boddermelksangeballers.

Mien Froo, de noch in ehr Nachtkledaaschen steek, keek mi groot achterran, denn de Schandarms an, de mit een Pistol in de Hannen, achter mi ran wöörn.

,,Maakt se foorts de Döör up!“ brülle de een Schandarm un kloppe mit sien Pistole gegen de Klodöör. ,,Geiht noch nich, ik mutt eerst noch mien Mors afwischen“, rööp ik torüch. ,,Gah du man fix na buten, achter dat Klofinster, dat he us nich utneiht“, höör ik den een Schandarm to sien Kolleeg seggen.

Puuh, fardig. Ik tröck mi de Böx wedder hoch un schlööt de Döör up. De Schandarm reet mi glieks de Döör ut de Hand un hööl mi sien Pistol för dat Gesicht. ,,De Hannen an de Wand, aver ganz fix!“ brülle he mi an. ,,Nu maal sachte mit de Peer,“ anter ik.

„Ik harr blots de Wahl in de Böx to schieten oder antoholen. To wat ik mi entslaten heff, hefft se jo sehn. Un wenn se mi dat nich glöövt, kann ik se ja den brunen Plack in mien Böx wiesen!“ Ik woll mien Böx all upknöpen un se daallaten, as de Schandarm mi in de Arms föhl un sä. ,,Nee, nee, laat se man, ik glööv se dat all so.“ He steek sien Pistol wedder weg un füngt luut an to lachen. Ok sien Kolleeg, de wedder von buten rinkamen wöör, könn sik een Grienen nich verkniepen.

,,Wenn dat so is, denn wüllt wi de Saak man vergeten“, meen de eene Schandarm un nickköpp sien Kolleeg to. Mien Froo de sik intwüschen antrocken harr, woll de Schandarms noch een Fröhstück anbeden, doch se hefft aflehnt. Se harrn keen Tiet, se mössen wieder un Verbrekers jagen.

Puuh!!! Dormit wöör de Saak von Disch, heff ik dacht, doch ik harr nich mit Sabbel Lina reekt. Jümmer wenn in Dörp wat loos is, Sabbel Lina rüükt dat un is to Stell. Se mutt dat Auto von de Schandarms, dat mit Blaulicht vör us´ n Huus stahn hett, sehn hebben. Un schon rappel dat in ehrn Bregen. So flink as se könn wöör se na ehr Naversche, Dora Düvel rönnt. Dat wöör eerst halvig acht, harr de ut ehrn Bett pingelt un ehr opgereegt vertellt, dat bi us de Schandarms mit Blaulicht vör de Döör staht.

As mien Froo Hanna, so üm Klock teihn, na us´n Koopmann kööm, üm noch den lesten Inkoop för dat Wekenenn to maken, wöört se von Gesche Rückebusch, de een Fründin von Dora Düvel is, anspraken. ,,Segg maal, Hanna, stimmt dat, dat se bi jo inbraken hefft? Dat is ja nich to glöven, hier bi us in us´n lüttjen Dörp! Hefft ji denn keen Angst hat?“ Hanna keekt de Rückebusch verdattert an. ,,Bi us hefft se doch nich inbraken. Wi kummst du denn dorup?“ ,,Dat hett mi Dora Düvel vertellt un de hett dat von Lina höört un de well dat sehn hebben!“

,,Denn stimmt dat ok nich, dat se jo as Geisel nahmen hefft?“ fraagt de Froo an de Kass. ,,Wer hett dat denn nu all wedder vertellt?“ fraagt mien Froo.,, Na Sabbel Lina, de wöör all ganz fröh hüüt morrn bi´n Inköpen!“ sä de Froo an de Kass. ,,Nu vertell us all, wat wöör hüüt morrn bi jo loos?“drängel de Rückebusch. ,,Och, de een Schandarm möss ganz flink up us´t Klo, sünst wöör em dat in de Böx gahn“, sä Hanna un amüseer sik, dorbi könn se sik een Lachen kuum verkniepen. Flink betahl se ehrn Inkoop un sehg to dat se weg kööm.

Dat wöör een schönen Dag. De Sünne schien un ik woll jüst us´n Paddweg an de Straat harken, dor sehg ik Opa Hinrichs de Straat mit sien Rollator lang schuven. De Oole hett jümmer Kneep in Kopp un een loost Muulwark. He kööm ok stracks up mi to, föhr mi mit sien Rollator an de Been un drück mi an us´n Tuun. Ganz verdattert keek ik em an: ,,Wat schall dat denn warrn, Opa Hinrichs, wollst du mi de Been breken?“

"Ik will di helpen, dien Froo to slaan, du oole Grobian!“ dorbi drück he sien vermaledeiten Rollator noch faster an miene Been. ,, Ganz baff keek ik em an: ,,Ik, miene Froo slaan?“ ,,Ja, un denn wollst du se ok noch upbammeln. Man good dat de Schandarms graad vörbi kamen sünd!“ Dorbi griene he mi an. Verflixt wöör ik doch all wedder up em rinfallen.

,,Du wollst mi all wedder verulken?“ ,,Nee, nee, dat is nich up mien Mess wussen. Dat hett mi Krögers Emma vertellt. De hett dat von Lenchen Rethorn, de wedder von Ralph Läster, de von Dora Düvel un de will dat von Sabbel Lina höört hebben un Sabbel Lina will dat sülmst sehn hebben. Nu vertell all, wat wöör bi jo hüüt morrn loos?“

Ik vertell em, wat bi us hüüt morrn loos wöör un dat ik bald de Böx vull hatt harr. De Oole rüük sien Rollator up den Pattweg torecht, füngt luut an to lachen un sä: ,,Dat mutt ik glieks mien Minchen vertellen, dat ward een Spass!“

Oh, man nu geiht woll de Geschicht von mien vulle Böx dör dat ganze Döörp.

Zum Artikel

Erstellt:
15. April 2017, 21:00 Uhr
Lesedauer:
ca. 4min 35sec

Artikel empfehlen

Artikel Aktionen


Sie müssen angemeldet sein, um einen Kommentar verfassen zu können.